Je winkelwagen is leeg
De wereld rond
Naamgeving op dag 7, rijstkoekjes op dag 100: de eerste feesten van een baby
In Japan krijgt een baby vaak op de zevende dag een naam, en daarom heet het feest op die dag ook wel naamgevingsceremonie. Joodse jongens krijgen hun Hebreeuwse naam op de achtste dag, terwijl andere feesten een maand wachten of, zoals in Korea, zelfs tot de honderdste dag. Wie liever zonder kerk viert, kan naar Noorwegen kijken: daar krijgen ruim 2.000 kinderen per jaar een niet-religieus naamfeest, de navnefest.
In Egypte slaan familieleden naast de baby op een vijzel
Hamza Ibrahim Muhammad was zeven dagen oud toen zijn familie samenkwam in het ouderlijk huis buiten Mansoura, een stad in de Nijldelta. Zijn ouders hadden overwogen het feest af te zeggen, maar de familie besloot vast te houden aan de traditie, zeker na Hamza's moeilijke start met geelzucht en ademhalingsproblemen.
Een familielid liep voorop in de stoet en sloeg met een stamper op een vijzel. Hamza's moeder, Israa Saad Diab, stapte over een rituele offergave en hete kolen, en de gasten dronken moghat, een dure kruidendrank die de melkproductie moet stimuleren bij vrouwen die borstvoeding geven. Hamza sliep overal doorheen, meldde de Amerikaanse radio-omroep NPR in juli 2011.
Het feest heet sebou’, wat ‘de zevende’ betekent. Volgens NPR is het een duizenden jaren oude Egyptische gewoonte om een baby te vieren die de eerste zeven levensdagen heeft overleefd, en was sebou’ oorspronkelijk een naamgevingsceremonie. Het feest heeft heidense wortels, maar is door moslims en christenen allebei aangepast.
De Egyptische nieuwssite Egyptian Streets beschrijft hoe het meestal gaat, voor meisjes én jongens en in zowel islamitische als koptische gezinnen. De baby wordt in een zeef gelegd. Vroeger stond de zeef op een hoge tafel, met een traditionele ketel voor jongens en kruiken van klei voor meisjes, maar tegenwoordig wordt de zeef met het kind erin op de grond gezet.
Oudere familieleden, meestal een oma, slaan op koperen vijzels en scanderen bevelen aan de baby om de ouders te gehoorzamen. De vrouwen branden wierook en stappen over de zeef, zeven stappen die het boze oog zouden weren, terwijl ze herhalen: “de eerste stap in de naam van God, de tweede in de naam van God, ...”
Al dat lawaai rond een baby van zeven dagen oud heeft meerdere verklaringen. NPR schrijft dat de harde geluiden het karakter van de baby moeten vormen en het kind dapper moeten maken. Egyptian Streets noemt een theorie over waarom het juist de zevende dag is: de oude Egyptenaren zouden hebben geloofd dat pasgeborenen dan hun gehoor beginnen te ontwikkelen. “Het ritueel zelf draait er helemaal om de pasgeborene raad te geven over het afweren van boze geesten, om het kind sterker te maken, om het, weet je, lef en levenslust mee te geven,” zei Hania Sholkamy, antropoloog aan de American University in Cairo, tegen NPR.
Bij de aqiqah wordt het haar geschoren en afgewogen tegen zilver
De laatste tijd zijn moslims in Egypte de pasgeborene ook gaan vieren met de aqiqah, de islamitische rite, schrijft Egyptian Streets. Ook die vindt plaats op de zevende dag: er wordt een schaap geofferd en het vlees wordt verdeeld onder vrienden, familie en mensen in nood.
De Indonesische nieuwssite detik verklaart de gewoonte met een hadith, een van de overgeleverde uitspraken van de profeet Mohammed. Volgens die hadith wordt een jongen “in onderpand gehouden” voor zijn aqiqah, het dier dat op de zevende dag wordt geslacht, en op diezelfde dag krijgt hij zijn naam en wordt zijn haar geschoren. Volgens een andere hadith die de site aanhaalt, worden er voor een jongen twee geiten geslacht en voor een meisje één. Tot de voorwaarden die de site noemt, horen dat het haar wordt afgewogen tegen zilver en dat de waarde ervan aan de armen wordt gegeven.
De fatwa-afdeling van Jordanië, die vragen van het publiek over de islamitische wet beantwoordt, kreeg de vraag of het haar van een pasgeboren meisje geschoren moet worden of alleen kort geknipt. Het antwoord was dat scheren soenna is, dat wil zeggen aanbevolen, voor jongens en meisjes. Het haar hoort met een scheermes te worden verwijderd, niet met een schaar. Wie bang is de baby pijn te doen, kan het door iemand met ervaring laten doen, of het haar zo kort mogelijk knippen met een elektrische tondeuse.
Volgens de geleerden die de afdeling aanhaalt, moet het gewicht van het haar in goud aan een goed doel worden gegeven. Het verhaal dat de fatwa als onderbouwing geeft, gaat over Fatima, de dochter van de profeet, die het haar van vier kinderen woog en hetzelfde gewicht in zilver weggaf.
De Japanse naamgevingsceremonie geeft de naam een plek in huis
In Japan wordt het feest op de zevende dag geschreven als お七夜, met de tekens voor ‘zeven’ en ‘nacht’. Volgens de opvoedsite van het Japanse bedrijf Meiji krijgt de baby vaak op die dag een naam, en daarom heet het feest ook 命名式 ‘naamgevingsceremonie’. De mensen die het dichtst bij het gezin staan, worden uitgenodigd om de naam te horen.
De naam wordt op een naamblad geschreven, een 命名書. De formele manier is om een vel Japans papier in drieën te vouwen en de naam van de baby in het midden te schrijven, de naam van de vader en de verwantschap van de baby met hem rechtsboven, en de geboortedatum linksonder.
Het blad krijgt een plek bij het huisaltaar, shintoïstisch of boeddhistisch, of in de nis van de kamer. Zonder altaar is het genoeg om de naam en de geboortedatum op een vel kalligrafiepapier te schrijven. Dat kan dan op een plank staan of aan de muur hangen bij het hoofdeinde van de baby.
Joodse jongens krijgen hun naam op de achtste dag
In de joodse traditie krijgt een jongen zijn joodse naam pas na zijn besnijdenis, de brit mila, op de achtste dag. De geboortedag telt als dag één, dus een jongen die op een dinsdagmiddag wordt geboren, heeft zijn brit mila de dinsdag erna, schrijft Aish, een joodse non-profitorganisatie. De ceremonie wordt uitgesteld als de baby geelzucht heeft of een ander gezondheidsrisico loopt.
De gewoonte is dat niemand de naam hoort voordat het kind die officieel heeft gekregen. Tijdens de besnijdenis wordt de baby vastgehouden door een sandek, vaak een opa of een belangrijke rabbijn, en Aish noemt die rol de hoogste eer. Wie de zegeningen uitspreekt, maakt daarna de naam bekend, en vervolgens is er een feestmaaltijd. Een meisje krijgt haar naam tijdens de openbare lezing uit de Thora, en het feest voor haar hoeft niet direct na de geboorte plaats te vinden.
Na een maand gaan Japanse gezinnen naar het heiligdom
In Japan gaat het gezin, als de baby ongeveer een maand oud is, naar het heiligdom van de plaatselijke beschermgod om te bidden voor de toekomstige gezondheid en het geluk van het kind. Dit bezoek heet お宮参り, en volgens Meiji vindt het plaats rond de 31e dag voor jongens en de 32e voor meisjes, al verschilt dat per regio. De site raadt af om al te strikt met de datum om te gaan. In plaats daarvan kan het gezin een dag kiezen waarop de vader vrij is en de baby goedgehumeurd.
Ook in de joodse traditie is een maand een drempel. Een eerstgeboren zoon die aan bepaalde voorwaarden voldoet, wordt vrijgekocht in een ceremonie die pidjon haben heet, niet eerder dan op de 31e dag en met de tegenwaarde van vijf zilveren sjekels, volgens Aish. In de Verenigde Staten worden daar soms vijf zilveren Liberty-dollars voor gebruikt. Meisjes doorlopen deze ceremonie niet.
Vier maanden bij de Hakka, honderd dagen in Korea
In de Hakka-traditie worden jongens en meisjes allebei gevierd als ze vier maanden oud zijn, volgens een Hakka-woordenboek van het Taiwanese ministerie van Onderwijs. De oma van moederskant zorgt voor kleding van top tot teen, net als bij het feest van de eerste maand en de eerste verjaardag.
Vroeger hoorde bij die dag 收涎 ‘het kwijl opvangen’. Er werden koekjes aan een rood katoenen draadje geregen dat om de hals van de baby werd gehangen, altijd een even aantal: 12, 24 of 36. De moeder droeg de baby rond langs familie en buren.
Er werd bewust een oudere persoon gekozen om met een koekje langs de mond van de baby te strijken, zodat het speeksel erin trok, in de hoop dat het kind net zo oud zou worden. Men geloofde dat het kwijlen dan zou ophouden. Een foto in het woordenboek laat een oudere persoon zien die dat doet. De foto is in 1981 gemaakt in Neipu, toen een echtpaar vierde dat de derde zoon van hun dochter vier maanden oud werd.
In Korea viert men baegil, de honderdste dag van een baby. Niemand weet precies wanneer de gewoonte is ontstaan, schrijft Gwangju News, een Engelstalig tijdschrift in Korea, want ze groeide geleidelijk als volkstraditie en er zijn geen bewaarde bronnen die laten zien wanneer. De zuigelingensterfte in Korea was tot halverwege de twintigste eeuw extreem hoog, en tegen die achtergrond is goed te begrijpen waarom de honderdste dag een feest werd, schrijft het tijdschrift.
Na een geboorte hingen gezinnen een heilig strotouw, een geumjul, buiten het huis om onuitgenodigde bezoekers weg te houden, omdat die ziekte of boze geesten mee naar binnen konden brengen. Op het feest van de honderdste dag werd baekseolgi geserveerd: gestoomde witte rijstkoekjes. De lettergreep baek kan zowel ‘wit’ als ‘honderd’ betekenen, en het koekje draagt de wens in zich dat het kind honderd jaar oud wordt.
De rijstkoekjes werden uitgedeeld aan familie en buren, en ook aan mensen die niet waren uitgenodigd. Het doel was honderd ontvangers, maar of dat aantal echt werd gehaald, deed er niet toe, schrijft Gwangju News, want het gebaar zelf was genoeg. Het haar van de baby werd die dag vaak voor het eerst geknipt, iets wat tegenwoordig niet meer geregeld gebeurt.
Nu de zuigelingensterfte laag is, gaat veel van de aandacht naar de eerste verjaardag, schrijft het tijdschrift. De meeste gezinnen vieren baegil nog steeds, en velen maken een paar foto's thuis of in een fotostudio en delen daarna een eenvoudige maaltijd en rijstkoekjes met de familie.
In Japan wordt お食い初め ‘eerste maaltijd’ gehouden als de baby 100 tot 120 dagen oud is, met de wens dat het kind nooit zonder eten zal zitten. Meiji noemt rode rijst en een gegrilde vis met kop en staart er nog aan.
Met of zonder kerk in de Noordse landen
In Zweden kwam het aantal dopen in de Zweedse Kerk in zowel 2018 als 2019 overeen met ongeveer 40 procent van het aantal geboorten, volgens de statistieken van de kerk waarover de Zweedse omroep SVT berichtte. In het pandemiejaar 2020 daalde dat aandeel naar 27,5 procent, en in 2022 en 2023 lag het weer rond de 40 procent. “Vóór de pandemie hadden we maar heel zelden broertjes en zusjes die tegelijk werden gedoopt,” zei Marie Rehnstam, de dominee die leidinggeeft aan de parochie Enskede-Årsta in Stockholm, tegen SVT.
Sinds 1988 biedt de Noorse organisatie Human-Etisk Forbund de navnefest aan, een niet-religieuze ceremonie wanneer een kind een naam krijgt, volgens de Noorse encyclopedie Store norske leksikon. Het feest wordt voor meerdere kinderen tegelijk gehouden in een stadhuis, een cultureel centrum of iets dergelijks, met een toespraak en optredens zoals muziek en het voordragen van gedichten. De ouders en het kind krijgen een naambordje. Ruim 2.000 kinderen per jaar worden in Noorwegen gevierd met een navnefest.
In Finland vindt de doop meestal plaats binnen twee tot drie maanden na de geboorte, schrijft de Evangelisch-Lutherse Kerk van Finland. Bij de doop vraagt de priester de ouders om de naam te noemen die ze hebben gekozen, en daarna schrijft de priester de naam in de kerkregisters en de bevolkingsadministratie in. De naam moet binnen drie maanden na de geboorte worden doorgegeven aan het register van het Finse Agentschap voor Digitale Diensten en Bevolkingsgegevens.
Van naamblad tot geboorteposter
Het Japanse naamblad kan aan de muur hangen bij het hoofdeinde van de baby, en bij een Noorse navnefest krijgt het gezin een naambordje. Lovely Baby Print maakt geboorteposters waarop de baby is getekend op de exacte geboortelengte, op schaal 1:1, met naam, datum, tijd, gewicht en lengte. Je ontwerpt je eigen geboorteposter op de site en Lovely Baby Print drukt hem af. Het kan een doopcadeau zijn of een cadeau voor een naamgevingsceremonie, en jaren later kan het kind ernaast gaan staan en zien hoe klein het ooit was.
Doopcadeau en cadeau voor een naamgeving van Lovely Baby Print
De tool opent meteen. Je kunt alles aanpassen voordat je bestelt.
Bronnen
- Meiji (u.å.). 赤ちゃん歳時記リスト. ほほえみクラブ 育児応援サイト, Meiji Co., Ltd. Hämtad 13 november 2026. https://www.meiji.co.jp/smartphone/baby/club/category/study/infant_record/st_infant_record154.php
- Lev, Dov (u.å.). Jewish Laws and Traditions after Birth. Aish. Hämtad 13 november 2026. https://aish.com/20-infancy-2/
- Dooley, Diane (2026). Korea's 100-Day Celebration: The Baegil. Gwangju News. https://gwangjunewsgic.com/history-tradition/koreas-100-day-celebration-the-baegil/
- Dybdahl, Audun (2024). Navnefest. Store norske leksikon. https://snl.no/navnefest
- Nelson, Soraya Sarhaddi (2011). At 7 Days, Egyptian Babies Mark First Rite Of Passage. NPR, publicerad via KUNC. https://www.kunc.org/npr-news/2011-07-29/at-7-days-egyptian-babies-mark-first-rite-of-passage
- Rafik, Farah (2022). Al Sebou': Halaatak Bergalatak, and the Egyptian Baby Shower. Egyptian Streets. https://egyptianstreets.com/2022/07/16/al-sebou-halaatak-bergalatak-and-the-egyptian-baby-shower/
- Safitri, Amelia Ghany (2024). Aqiqah: Pengertian, Dalil, dan Syaratnya. detikHikmah. https://www.detik.com/hikmah/khazanah/d-7551232/aqiqah-pengertian-dalil-dan-syaratnya
- General Iftaa' Department, Jordanien (2010). It is Sunnah to Shave the Hair of the Newborn (Male or Female). Fatwa nr 461. https://www.aliftaa.jo/research-fatwa-english/461/-It-is-Sunnah-to-Shave-the-Hair-of-the-Newborn-Male-or-Female
- 劉淑貞 (u.å.). 做四個月. Hakka Dictionary, Taiwans utbildningsdepartement. Hämtad 13 november 2026. https://hakkadict.moe.edu.tw/static/resource/禮俗/110_029_做四個月.pdf
- Mellbert, Annie och Sima, Lotta (2024). Andelen dop på väg tillbaka till samma nivå som innan pandemin. SVT Nyheter. https://www.svt.se/nyheter/inrikes/andelen-dop-pa-vag-tillbaka-till-samma-niva-som-innan-pandemin
- Evangelisk-lutherska kyrkan i Finland (u.å.). Ristiäiset – lapsen ensimmäinen juhla. Hämtad 13 november 2026. https://evl.fi/perhejuhlat-ja-pyhat/ristiaiset/