Darmowa wysyłka 30-dniowa gwarancja satysfakcji

Dookoła świata

Imię siódmego dnia, ciastka ryżowe setnego: pierwsze uroczystości w życiu maluszka

W Japonii dziecko często otrzymuje imię siódmego dnia, dlatego uroczystość obchodzona tego dnia nazywa się też ceremonią nadania imienia. Żydowscy chłopcy dostają hebrajskie imię ósmego dnia, a na inne uroczystości czeka się miesiąc albo, jak w Korei, aż do setnego dnia. Kto woli świętować bez udziału Kościoła, może spojrzeć na Norwegię, gdzie nieco ponad 2000 dzieci rocznie ma niereligijne święto nadania imienia, navnefest.

W Egipcie krewni uderzają w moździerz obok dziecka

Hamza Ibrahim Muhammad miał siedem dni, kiedy krewni zebrali się w rodzinnym domu pod Mansurą, miastem w delcie Nilu. Rodzice zastanawiali się nad odwołaniem uroczystości, ale rodzina postanowiła trzymać się tradycji, zwłaszcza po trudnym początku Hamzy, który zmagał się z żółtaczką i problemami z oddychaniem.

Na czele procesji szedł krewny, uderzając tłuczkiem w moździerz. Matka Hamzy, Israa Saad Diab, przeszła nad rytualną ofiarą i rozżarzonymi węglami, a goście pili moghat, drogi napój ziołowy, który ma pobudzać laktację u kobiet karmiących piersią. Hamza przespał całą uroczystość, jak relacjonowała w lipcu 2011 roku amerykańska sieć radiowa NPR.

Uroczystość nazywa się sebou’, co oznacza „siódmy”. Według NPR świętowanie dziecka, które przeżyło pierwsze siedem dni życia, to egipski zwyczaj liczący tysiące lat, a sebou’ było pierwotnie ceremonią nadania imienia. Ma pogańskie korzenie, ale przyjęli je i dostosowali do siebie zarówno muzułmanie, jak i chrześcijanie.

Egipski serwis informacyjny Egyptian Streets opisuje, jak zwykle przebiega, zarówno w przypadku dziewczynek, jak i chłopców, w rodzinach muzułmańskich i koptyjskich. Dziecko kładzie się w sicie. Dawniej sito stało na wysokim stole, z tradycyjnym czajnikiem dla chłopców i glinianymi dzbanami dla dziewczynek, a dziś sito z dzieckiem stawia się na podłodze.

Starsi krewni, najczęściej babcia, uderzają w miedziane moździerze i rytmicznie wykrzykują polecenia, by dziecko słuchało rodziców. Kobiety palą kadzidło i przestępują nad sitem – siedem kroków, które mają odpędzać złe oko – powtarzając: „pierwszy krok w imię Boga, drugi w imię Boga…”.

Cały ten hałas wokół siedmiodniowego niemowlęcia ma kilka wyjaśnień. NPR pisze, że głośne dźwięki mają kształtować charakter dziecka i uczynić je odważnym. Egyptian Streets przytacza jedną z teorii, dlaczego chodzi właśnie o siódmy dzień: starożytni Egipcjanie mieli wierzyć, że noworodki zaczynają wtedy rozwijać słuch. „Sam rytuał polega na tym, by doradzić noworodkowi, jak odpędzać złe duchy, by go wzmocnić, by dać mu, no wiesz, ikrę i wolę życia” – powiedziała NPR Hania Sholkamy, antropolożka z Uniwersytetu Amerykańskiego w Kairze.

Przy akice dziecku goli się główkę, a włosy waży się na srebro

W ostatnich latach muzułmanie w Egipcie zaczęli świętować narodziny dziecka akiką, islamskim obrzędem, pisze Egyptian Streets. Ona również odbywa się siódmego dnia: składa się w ofierze owcę, a mięso dzieli się między przyjaciół, krewnych i potrzebujących.

Indonezyjski serwis informacyjny detik wyjaśnia ten zwyczaj hadisem, jedną z przekazanych wypowiedzi Proroka Mahometa. Według niego chłopiec jest „w zastawie” za swoją akikę, czyli zwierzę zarzynane siódmego dnia, i tego samego dnia nadaje mu się imię i goli włosy. Inny hadis przytaczany w serwisie mówi, że za chłopca zarzyna się dwie kozy, a za dziewczynkę jedną. Wśród warunków wymienianych przez serwis jest to, że włosy waży się, porównując ich wagę ze srebrem, a ich wartość przekazuje się ubogim.

Jordański departament fatw, który odpowiada na pytania obywateli z zakresu prawa islamskiego, otrzymał pytanie, czy włosy nowo narodzonej dziewczynki należy zgolić, czy tylko krótko obciąć. Odpowiedź brzmiała, że golenie jest sunną, czyli czynnością zalecaną, zarówno w przypadku chłopców, jak i dziewczynek. Włosy należy usunąć brzytwą, a nie nożyczkami. Kto boi się zrobić dziecku krzywdę, może poprosić o to kogoś doświadczonego albo przyciąć włosy jak najkrócej elektryczną maszynką.

Według uczonych, na których powołuje się departament, równowartość wagi włosów w złocie należy przekazać na cele dobroczynne. Przekaz, który fatwa przytacza na poparcie, dotyczy córki Proroka, Fatimy, która zważyła włosy czworga dzieci i oddała tyle samo srebra, ile ważyły.

Japońska ceremonia nadania imienia daje imieniu miejsce w domu

W Japonii uroczystość siódmego dnia zapisuje się jako お七夜, znakami oznaczającymi „siedem” i „noc”. Według serwisu parentingowego japońskiej firmy Meiji dziecko często otrzymuje imię właśnie tego dnia, dlatego uroczystość nazywa się też 命名式, „ceremonia nadania imienia”. Najbliższych zaprasza się, by usłyszeli imię.

Imię zapisuje się na arkuszu z imieniem, 命名書. Zgodnie z formalnym zwyczajem arkusz japońskiego papieru składa się na trzy części, imię dziecka pisze się pośrodku, imię ojca i pokrewieństwo dziecka względem niego w prawym górnym rogu, a datę urodzenia w lewym dolnym.

Arkusz stawia się przy domowym ołtarzyku, szintoistycznym lub buddyjskim, albo we wnęce pokoju. Jeśli w domu nie ma ołtarzyka, wystarczy zapisać imię i datę urodzenia na arkuszu papieru do kaligrafii. Można go potem postawić na półce albo powiesić na ścianie przy poduszce dziecka.

Żydowscy chłopcy otrzymują imię ósmego dnia

W tradycji żydowskiej chłopiec otrzymuje żydowskie imię dopiero po obrzezaniu, brit mila, ósmego dnia. Dzień narodzin liczy się jako pierwszy, więc chłopiec urodzony we wtorek po południu ma brit milę w następny wtorek, pisze Aish, żydowska organizacja non-profit. Ceremonię przekłada się, jeśli dziecko ma żółtaczkę lub istnieje inne zagrożenie dla jego zdrowia.

Zwyczaj nakazuje, by nikt nie poznał imienia, zanim dziecko formalnie go nie otrzyma. Podczas obrzezania dziecko trzyma sandek, często dziadek albo ważny rabin, a Aish nazywa tę rolę największym zaszczytem. Osoba odmawiająca błogosławieństwa ogłasza następnie imię, po czym odbywa się uroczysty posiłek. Dziewczynka otrzymuje imię podczas publicznego czytania Tory, a jej uroczystość nie musi się odbyć zaraz po narodzinach.

Po miesiącu japońskie rodziny odwiedzają chram

W Japonii, gdy dziecko ma około miesiąca, rodzina udaje się do chramu lokalnego bóstwa opiekuńczego i modli się o zdrowie i szczęście dziecka w przyszłości. Wizyta nazywa się お宮参り i według Meiji odbywa się około 31. dnia w przypadku chłopców i 32. w przypadku dziewczynek, choć różni się to w zależności od regionu. Serwis radzi, by nie trzymać się daty zbyt ściśle. Zamiast tego rodzina może wybrać dzień, w którym ojciec ma wolne od pracy, a dziecko jest w dobrym humorze.

Miesiąc jest progiem także w tradycji żydowskiej. Według Aish pierworodny syn, który spełnia określone warunki, zostaje wykupiony podczas ceremonii zwanej pidjon ha-ben, nie wcześniej niż 31. dnia, za równowartość pięciu srebrnych szekli. W Stanach Zjednoczonych używa się czasem pięciu srebrnych dolarów Liberty. Dziewczynki tej ceremonii nie przechodzą.

Cztery miesiące u Hakka, sto dni w Korei

Według słownika języka hakka wydanego przez tajwańskie Ministerstwo Edukacji w tradycji Hakka zarówno chłopców, jak i dziewczynki świętuje się, gdy kończą cztery miesiące. Babcia ze strony matki zapewnia ubranko od stóp do głów, tak jak na uroczystość pełnego miesiąca i na roczek.

Dawniej częścią tego dnia było 收涎, „zbieranie śliny”. Ciasteczka nawlekano na czerwoną bawełnianą nitkę i wieszano dziecku na szyi, zawsze w parzystej liczbie: 12, 24 lub 36. Matka obnosiła dziecko po krewnych i sąsiadach.

Celowo wybierano starszą osobę, która pocierała ciasteczkiem usta dziecka, by wchłonęło ślinę, w nadziei, że dziecko dożyje równie sędziwego wieku. Wierzono, że wtedy ślinienie się ustanie. Zdjęcie w słowniku przedstawia starszą osobę podczas tego rytuału. Zrobiono je w Neipu w 1981 roku, gdy pewna para świętowała, że trzeci syn ich córki skończył cztery miesiące.

W Korei świętuje się baegil, setny dzień życia dziecka. Nikt nie wie dokładnie, kiedy ten zwyczaj się narodził, pisze Gwangju News, anglojęzyczny magazyn wydawany w Korei, ponieważ rozwijał się stopniowo jako tradycja ludowa, a żadne zachowane zapiski nie wskazują kiedy. Śmiertelność niemowląt w Korei była niezwykle wysoka aż do połowy XX wieku i na tym tle łatwo zrozumieć, dlaczego setny dzień stał się świętem, pisze magazyn.

Po narodzinach rodziny wieszały przed domem święty słomiany sznur, geumjul, by trzymać z daleka nieproszonych gości, bo mogli przynieść ze sobą chorobę lub złe duchy. Na uroczystości setnego dnia podawano baekseolgi: białe ciastka ryżowe gotowane na parze. Sylaba baek może oznaczać zarówno „biały”, jak i „sto”, a ciastko niesie życzenie, by dziecko żyło sto lat.

Ciastka ryżowe rozdawano krewnym i sąsiadom, a także osobom, których nie zaproszono. Celem było sto obdarowanych osób, ale faktyczne osiągnięcie tej liczby nie miało znaczenia, pisze Gwangju News, bo wystarczał sam gest. Tego dnia często po raz pierwszy obcinano dziecku włosy, czego dziś regularnie się już nie robi.

Dziś, gdy śmiertelność niemowląt jest niska, znaczną część uwagi przejął roczek, pisze magazyn. Większość rodzin nadal świętuje baegil, a wiele z nich robi kilka zdjęć w domu lub w studiu fotograficznym, a potem dzieli z rodziną skromny posiłek i ciastka ryżowe.

W Japonii, gdy dziecko ma 100–120 dni, odbywa się お食い初め, „pierwszy posiłek”, z życzeniem, by dziecku nigdy nie zabrakło jedzenia. Meiji wymienia czerwony ryż i grillowaną rybę z zachowaną głową i ogonem.

Z Kościołem czy bez: kraje nordyckie

W Szwecji liczba chrztów w Kościele Szwecji odpowiadała około 40 procentom urodzeń zarówno w 2018, jak i w 2019 roku, według statystyk Kościoła, o których informowała szwedzka telewizja publiczna SVT. W pandemicznym roku 2020 odsetek spadł do 27,5 procent, a w latach 2022 i 2023 wrócił do około 40 procent. „Przed pandemią bardzo rzadko chrzciliśmy rodzeństwo jednocześnie” – powiedziała SVT Marie Rehnstam, która jako proboszcz kieruje parafią Enskede-Årsta w Sztokholmie.

Od 1988 roku norweska organizacja Human-Etisk Forbund oferuje navnefest, niereligijną ceremonię organizowaną, gdy dziecko otrzymuje imię, podaje norweska encyklopedia Store norske leksikon. Odbywa się ona dla kilkorga dzieci jednocześnie w ratuszu, domu kultury lub podobnym miejscu, z przemówieniem i występami, takimi jak muzyka i recytacja poezji. Rodzice i dziecko otrzymują tabliczkę z imieniem. Co roku navnefest ma w Norwegii nieco ponad 2000 dzieci.

W Finlandii chrzest odbywa się najczęściej w ciągu dwóch–trzech miesięcy od narodzin, pisze Kościół Ewangelicko-Luterański Finlandii. Podczas chrztu pastor prosi rodziców, by wypowiedzieli wybrane imię, a potem wpisuje je do ksiąg parafialnych i rejestru ludności. Imię trzeba zgłosić do rejestru Agencji Usług Cyfrowych i Danych Ludnościowych w ciągu trzech miesięcy od narodzin.

Od arkusza z imieniem do plakatu z metryczką

Japoński arkusz z imieniem może wisieć na ścianie przy poduszce dziecka, a na norweskim navnefest rodzina otrzymuje tabliczkę z imieniem. Lovely Baby Print tworzy plakaty z metryczką, na których dziecko jest narysowane dokładnie w takiej długości, jaką miało przy urodzeniu, w skali 1:1, z imieniem, datą, godziną, wagą i długością. Na stronie projektujesz własny plakat z metryczką, a Lovely Baby Print go drukuje. Może to być prezent na chrzest albo prezent z okazji nadania imienia, a po latach dziecko może stanąć obok i zobaczyć, jak małe kiedyś było.

Prezent na chrzest i prezent z okazji nadania imienia od Lovely Baby Print

Kreator otwiera się od razu. Wszystko możesz zmienić przed zamówieniem.

Źródła

  1. Meiji (u.å.). 赤ちゃん歳時記リスト. ほほえみクラブ 育児応援サイト, Meiji Co., Ltd. Hämtad 13 november 2026. https://www.meiji.co.jp/smartphone/baby/club/category/study/infant_record/st_infant_record154.php
  2. Lev, Dov (u.å.). Jewish Laws and Traditions after Birth. Aish. Hämtad 13 november 2026. https://aish.com/20-infancy-2/
  3. Dooley, Diane (2026). Korea's 100-Day Celebration: The Baegil. Gwangju News. https://gwangjunewsgic.com/history-tradition/koreas-100-day-celebration-the-baegil/
  4. Dybdahl, Audun (2024). Navnefest. Store norske leksikon. https://snl.no/navnefest
  5. Nelson, Soraya Sarhaddi (2011). At 7 Days, Egyptian Babies Mark First Rite Of Passage. NPR, publicerad via KUNC. https://www.kunc.org/npr-news/2011-07-29/at-7-days-egyptian-babies-mark-first-rite-of-passage
  6. Rafik, Farah (2022). Al Sebou': Halaatak Bergalatak, and the Egyptian Baby Shower. Egyptian Streets. https://egyptianstreets.com/2022/07/16/al-sebou-halaatak-bergalatak-and-the-egyptian-baby-shower/
  7. Safitri, Amelia Ghany (2024). Aqiqah: Pengertian, Dalil, dan Syaratnya. detikHikmah. https://www.detik.com/hikmah/khazanah/d-7551232/aqiqah-pengertian-dalil-dan-syaratnya
  8. General Iftaa' Department, Jordanien (2010). It is Sunnah to Shave the Hair of the Newborn (Male or Female). Fatwa nr 461. https://www.aliftaa.jo/research-fatwa-english/461/-It-is-Sunnah-to-Shave-the-Hair-of-the-Newborn-Male-or-Female
  9. 劉淑貞 (u.å.). 做四個月. Hakka Dictionary, Taiwans utbildningsdepartement. Hämtad 13 november 2026. https://hakkadict.moe.edu.tw/static/resource/禮俗/110_029_做四個月.pdf
  10. Mellbert, Annie och Sima, Lotta (2024). Andelen dop på väg tillbaka till samma nivå som innan pandemin. SVT Nyheter. https://www.svt.se/nyheter/inrikes/andelen-dop-pa-vag-tillbaka-till-samma-niva-som-innan-pandemin
  11. Evangelisk-lutherska kyrkan i Finland (u.å.). Ristiäiset – lapsen ensimmäinen juhla. Hämtad 13 november 2026. https://evl.fi/perhejuhlat-ja-pyhat/ristiaiset/