Je winkelwagen is leeg
De wereld rond
Kraamcadeaus over de hele wereld: wat je geeft, wanneer en wat taboe is
Toen een baby in Korea honderd dagen oud was, kwamen familieleden van heinde en verre met geld, rijst, wit garen en noedels. Was de baby ziek, dan was er geen feest, omdat men geloofde dat een feest het kind dan kon schaden. De cadeaus wachtten tot de baby buiten gevaar was, en ook elders in de wereld heeft een kraamcadeau een taak die verder gaat dan het voorwerp zelf.
Het wacht tot de baby veilig is, zorgt voor eten en rust voor wie bevallen is, verbindt het kind met andere mensen en wordt ten slotte gegeven door de familie van de nieuwe baby. Die taken beantwoorden ook wat je je misschien afvraagt voordat je op kraamvisite gaat: wat je meeneemt, wanneer je komt en wat je beter kunt laten.
Cadeaus wachten tot de baby veilig is
Het wachten kan al vóór de geboorte beginnen. Een rabbijn beschrijft op de site van de joodse beweging Chabad het gebruik om vóór de geboorte niets groots voor de baby te kopen, behalve dingen die meteen nodig zijn. In een voetnoot noemt hij het gebruik vrij wijdverbreid, maar hij zegt dat hij er geen bron voor heeft gevonden.
Het gebruik hangt samen met het boze oog, het idee dat feestvieren vóór een geboorte onheil over de moeder of de baby kan brengen, schrijft een andere rabbijn op de joodse website JewishBoston. Hetzelfde idee zit in de begroeting. Een zwangere vrouw wenst men traditioneel b’sha’ah tovah ‘op een goed moment’. Mazel tov ‘gefeliciteerd’ bewaart men tot de baby er is. Het autostoeltje waarin de baby naar huis gaat, moet wel van tevoren worden gekocht, en sommige stellen laten wat ze hebben gekocht ongeopend tot de baby geboren is.
De educatieve site Judaism 101 noemt ook een reden die niets met bijgeloof te maken heeft. Er was een tijd dat miskramen, doodgeboortes en zuigelingensterfte vrij vaak voorkwamen. Een ouder die een verwacht kind had verloren, kon achterblijven met cadeaus die teruggebracht moesten worden, en telkens ging de wond weer open.
Toch houden veel joodse stellen tegenwoordig wel een babyshower, schrijft dezelfde site, en ze kunnen het kwalijk nemen als hun vrienden er geen organiseren. Bij een babyshower geven de familie of vrienden van de zwangere vrouw vóór de geboorte een feest voor haar, volgens een Amerikaanse encyclopedie over de geschiedenis van het gezin. Ze wordt overladen met spullen die haar helpen voor de baby te zorgen. Het advies van Judaism 101 is om de wensen van de ouders te volgen. Willen zij wachten, dan wacht het cadeau ook.
In Japan wacht men langer, tot de zevende nacht na de geboorte. Dan krijgt de baby een naam en wordt het kind voorgesteld bij een naamgevingsceremonie, schrijft een Japanse site over feestdagen en de kalender. Waarom juist de zevende? De geboortegod, die vóór en na de bevalling over moeder en kind waakt, zou die nacht naar huis gaan. Volgens de site is dat geloof waarschijnlijk ontstaan doordat vroeger, toen hygiëne en voeding slechter waren dan nu, veel pasgeborenen stierven voordat ze hun zevende dag bereikten.
Oorspronkelijk vierde de adel meerdere nachten: de eerste, derde, vijfde, zevende en negende. Na verloop van tijd zou alleen de zevende zijn overgebleven, en het gebruik lijkt zich naar het gewone volk te hebben verspreid. De sashimi op de feesttafel ligt in drie rijen van drie, vijf en zeven plakjes, voor de derde, vijfde en zevende nacht.
Korea wacht het langst, en om dezelfde reden. Het gebruik van de honderdste dag stamt uit een tijd waarin de geneeskunde tekortschoot en de zuigelingensterfte juist in die dagen hoog was, volgens een Koreaans naslagwerk, de Encyclopedia of Korean Culture. Tegenwoordig leeft het voort als traditie.
De joodse traditie wacht dus tot de geboorte, Japan tot de zevende nacht en Korea tot de honderdste dag. Alle drie verklaren het wachten met de kinderen die het vroeger niet overleefden. De Japanse site voegt er wel aan toe dat het feest nu ook op een andere dag dan de zevende kan worden gehouden, een dag waarop moeder en baby het goed maken.
Een kraamcadeau voor het hele gezin
De volgende taak gaat over de moeder zelf. Asande Bonyo, 91, van het Luo-volk in Kenia, beviel thuis van acht kinderen. Na elke bevalling brachten haar medevrouwen en anderen uit haar gemeenschap eten en cadeaus. Ze herinnert zich dat ze zich volat aan vis en arrowroot, een zetmeelrijke groente waaraan geneeskrachtige eigenschappen werden toegeschreven, en dat ze meer dan een maand niet terugging naar haar werk op het land. “Er werd voor je gekookt en je hoefde alleen maar te eten”, zegt ze in een reportageboek over het eerste jaar als ouder in vier landen.
Er is echt veel veranderd, zegt ze. Tegenwoordig kun je honger lijden zonder dat iemand zich erom bekommert.
Hetzelfde idee, dat wie bevallen is meer behoefte heeft aan eten en rust dan aan spullen, loopt door de adviezen van de Zwitserse opvoedingssite Familienleben. Een kraamcadeau dat de nieuwe ouders tijd of rust geeft, doet vaak langer plezier dan alweer een kledingstuk, schrijft de site. Ze raadt je aan iets concreets aan te bieden, zoals dinsdag langskomen met soep en de afwas doen, en te vragen of dat uitkomt. Vraag eerst naar intoleranties, vegetarisch eten of religieuze voedselregels.
Kleding kun je beter een paar maten groter kopen, in maat 68 of 74 in plaats van 50 of 56, en dan voor het seizoen waarin ze passen. Een klein cadeautje voor een ouder broertje of zusje zorgt ervoor dat niet alle aandacht naar de baby gaat.
Sommige cadeaus passen niet bij een pasgeborene
Dezelfde site zegt ook wat kan wachten en wat een baby helemaal niet zou moeten hebben. De knuffel kan het eerste jaar op de plank blijven. Een baby hoort geen kettinkjes of armbandjes te dragen, ook geen barnsteenkettinkjes, overdag noch tijdens het slapen.
Zweedse zorginstanties en overheden geven hetzelfde soort advies. Wiegendood is zeer zeldzaam, ongeveer 1 op de 6.000 baby's in Zweden, volgens 1177, de adviessite van de Zweedse gezondheidszorg. Toch is het advies om het gezicht van de baby vrij te houden van dekens, kussens en grote knuffels, omdat ademen moeilijker wordt als het gezicht bedekt is. Ook horen kinderen onder de drie geen speelgoed te hebben met kleine onderdelen, kleine balletjes of lange koorden, adviseert Konsumentverket, de Zweedse overheidsinstantie voor consumentenzaken.
Cadeaus laten zien bij wie de baby hoort
De derde taak gaat over de mensen bij wie het kind zal horen. In grote delen van Latijns-Amerika verbindt de doop ouders en peetouders in een band die soms zwaarder weegt dan bloedverwantschap en huwelijk, schrijft Roland Armando Alum in Anthropology News, het tijdschrift van de American Anthropological Association. Van peetouders wordt verwacht dat ze bepaalde kosten dragen voor het petekind en voor het feest na de doop. Alum werd zelf peetvader van twee kinderen uit hetzelfde gezin in een dorp in Puebla, Mexico.
Ook grootouders hebben hun vaste cadeaus. Op de honderdste dag in Korea gaf de grootmoeder van moederskant een deken, een lepel en eetstokjes en een rijstkom, en droeg de baby voor het eerst gekleurde kleren in plaats van witte. Een deel van het eerste haar werd geknipt, volgens het volksgeloof bij voorkeur door een tante van vaderskant.
Voor de zevende nacht in Japan geven de ouders van de moeder geld voor de eerste kleertjes van de baby en de ouders van de vader geld voor speelgoed, schrijft de Japanse site. Net als in Korea heeft elke kant van de familie een eigen rol. Tegenwoordig nodigt het stel vaak beide ouderparen uit voor het feest.
Bij de Māori in Nieuw-Zeeland kon wat een kind met de familie verbond een lied zijn. Vroeger schreven grootouders of ouders meestal een oriori ‘slaapliedje’ voor het kind, volgens een literatuuroverzicht over Māori-opvoeding vóór de komst van de Europeanen. Het werd keer op keer gezongen, zodat iedereen die het hoorde de afstamming van het kind kende.
De familie van de baby geeft aan anderen
De laatste taak keert de richting om: nu is het de familie met de nieuwe baby die geeft. Het islamitische gebruik aqiqah is een offer op de zevende dag na de geboorte, of later, schrijft de encyclopedie Banglapedia uit Bangladesh. De profeet Mohammed droeg zijn volgelingen op twee rammen of geiten te offeren voor een jongen en één voor een meisje. Een derde van het vlees gaat naar de armen, een derde naar familieleden en de rest naar de ouders en hun naasten.
Op dezelfde dag wordt het hoofd van de baby kaalgeschoren, en de sharia, de islamitische wet, beveelt aan het gewicht van het haar in zilver of goud als aalmoes te geven. Het kind krijgt ook op de zevende dag een naam, net als in Japan.
Ook in Japan geeft de familie iets aan de gasten. De maaltijd op de zevende nacht geldt als bedankje voor hun cadeaus, en wie een cadeau voor de geboorte heeft gekregen, bedankt met een eigen cadeau, volgens de Japanse site.
Op het feest van de honderdste dag in Korea werden wit garen en rijst klaargezet, als wens voor een lang leven en geluk voor de baby. Na het feest bracht de familie rijstcakes naar de buren. Op sommige plaatsen kregen ook voorbijgangers cakes, want hoe meer mensen ervan aten, hoe langer de baby zou leven. De buren die cakes kregen, stuurden de kom terug met geld of een streng wit garen erin.
Een geboorteposter of sterrenkaart na de geboorte
Lovely Baby Print maakt twee soorten posters die geschikt zijn als cadeau wanneer een baby er eenmaal is. Op een geboorteposter staat de baby getekend op precies de lengte die de baby bij de geboorte had, op schaal 1:1, met naam, datum, tijdstip, gewicht en lengte. Een sterrenkaart toont de nachthemel boven de geboorteplaats op de minuut waarop de baby werd geboren, met naam en moment. Wie het cadeau geeft, ontwerpt de poster op de site met de gegevens van de baby, dus hij wordt gemaakt als de baby er is en kan worden gegeven bij de eerste kraamvisite of voor de doop.
Heb je zelf een baby gekregen, dan kun je je eigen geboorteposter of sterrenkaart maken wanneer je maar wilt. Over een paar jaar kan het kind naast de geboorteposter gaan staan en zien hoe klein het ooit was.
Geboorteposter en sterrenkaart als kraamcadeau
De tool opent meteen. Je kunt alles aanpassen voordat je bestelt.
Bronnen
- Lim, S. (1995, reviderad 2023). 백일. 한국민족문화대백과사전 (Encyclopedia of Korean Culture). Academy of Korean Studies. https://encykorea.aks.ac.kr/Article/E0022291
- Citron, A. Laws and Customs of Childbirth – Parshat Tazria. Chabad, hämtad 16 november 2026. https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/1217817/jewish/Laws-and-Customs-of-Childbirth.htm
- Sherman, P. (2013). Why don’t many Jewish couples have baby showers or buy things for their baby ahead of time? JewishBoston, 20 augusti 2013. https://www.jewishboston.com/read/why-dont-many-jewish-couples-have-baby-showers-or-buy-things-for-their-baby-ahead-of-time-i-also-heard-that-you-shouldnt-congratulate-a-jewish-woman-on-her-pregnancy-is-that-true/
- Rich, T. R. Birth and the First Month of Life. Judaism 101 (JewFAQ), hämtad 16 november 2026. https://www.jewfaq.org/birth
- Coleman, M. J. och Ganong, L. H. (red.) (2014). Baby Showers. The Social History of the American Family: An Encyclopedia, s. 99–100. Sage. doi:10.4135/9781452286143.n48. https://sk.sagepub.com/ency/edvol/embed/the-social-history-of-the-american-family/chpt/baby-showers
- Koyomigyouji. お七夜|お祝い事(子ども). 日本の行事・暦, hämtad 16 november 2026. https://koyomigyouji.com/oiwaigoto-shusan-oshichi.html
- Leonard, A. (2025). What Motherhood in Kenya Reveals About the Nature of Family. Literary Hub, 9 maj 2025, utdrag ur Four Mothers (Algonquin Books). https://lithub.com/what-motherhood-in-kenya-reveals-about-the-nature-of-family/
- Mahle, N. Geschenke zur Geburt und Taufe: Ideen, die Freude machen und entlasten. Familienleben, hämtad 16 november 2026. https://www.familienleben.ch/schwangerschaft/geburt/geschenke-zu-geburt-und-taufe-1410
- 1177 (2026). Plötslig spädbarnsdöd – förebyggande råd. 1177, uppdaterad 14 januari 2026. https://www.1177.se/Tema/Barn-och-foraldrar/Skador-och-olycksfall1/Barnsakerhet/Plotslig-spadbarnsdod---forebyggande-rad/
- 1177 (2026). Plötslig spädbarnsdöd – förebyggande råd (lättläst svenska). 1177, uppdaterad 14 januari 2026. https://www.1177.se/sv-se-x-ll/Dalarna/barn--gravid/att-skota-ett-nyfott-barn/plotslig-spadbarnsdod--forebyggande-rad/
- Konsumentverket (2026). Leksaker – tips kring säkerheten när du handlar till barn. Konsumentverket, granskad 11 juni 2026. https://www.konsumentverket.se/sakerhet-varor-tjanster/leksaker-konsument/
- Alum, R. A. (2024). The Continuing Relevance of Compadrazgo Spiritual Kinship in Latin America. Anthropology News, American Anthropological Association, 3 januari 2024. https://www.anthropology-news.org/articles/the-continuing-relevance-of-compadrazgo-spiritual-kinship-in-latin-america/
- Jenkins, K. och Mountain Harte, H. (2011). Traditional Maori Parenting: An Historical Review of Literature of Traditional Maori Child Rearing Practices in Pre-European Times. Te Kahui Mana Ririki. https://www.manamokopuna.org.nz/documents/131/Traditional-Maori-parenting.pdf
- Ali, S. A. (2021). Aqiqah. Banglapedia, Asiatic Society of Bangladesh. https://en.banglapedia.org/index.php/Aqiqah